آیا تا به حال نام شهر ممنوعه (Forbidden City) به گوشتان خورده است؟ به نظر شما این شهر در کجا قرار دارد؟ بازدید از شهری که نام ممنوعه را یدک می کشد حتما هیجان انگیز خواهد بود!
شهر ممنوعه، محوطه بزرگی است که با دیوارهای بلند قرمز و کاشیهای زرد رنگ که در قلب پایتخت چین، پکن قرار دارد. اما همان طور که از نامش پیداست، این میراث تاریخی، خود به تنهایی یک شهر با ابعاد کوچک است. شهر ممنوعه، با ۹۶۱ متر طول و ۷۵۳ متر عرض، از بیش از ۹۰ مجموعه کاخ شامل ۹۸ ساختمان تشکیل شده و توسط یک خندق دفاعی به عرض ۵۲ متر احاطه شده است. در ادامه با مجلهی گردشگری توریزما همراه باشید تا از این شهر بیشتر بدانید.

چرا این جا شهر ممنوعه نام گرفته است؟
نام انگلیسی “شهر ممنوعه” ترجمه ای از نام چینی Zijincheng /紫禁城 یا شهر ممنوعه بنفش است.
در زمانهای قدیم گفته می شد که امپراتور چین “پسر بهشت” است و بنابراین قدرت برتر بهشت به او اعطا خواهد شد؛ اقامتگاه امپراتورها همیشه به سمت شمال یعنی سمت ستارهی شمالی ساخته می شد تا قدرت آسمانی امپراتور را یادآوری کند.
حضور در این مکان، که مکانی الهی محسوب می شده، قطعاً برای مردم عادی ممنوع بوده و به همین دلیل شهر ممنوعه نام گرفته است.
در حال حاضر، در چین به آن “کاخ سابق” (故宫 Gugong /goo-gong/) گفته می شود.
تاریخچهی شهر ممنوعه چین
شهر ممنوعه که اکنون بیش از ۶۰۰ سال قدمت دارد، از سال ۱۴۰۶ تا ۱۴۲۰ میلادی به دستور “ژو دی” امپراتور سلسلهی مینگ ساخته شده است.
امپراتور یونگل که سومین امپراتور سلسلهی مینگ بوده است؛ تاج و تخت را از برادرزاده اش گرفته و به منظور تحکیم قدرت امپراتوری خود و حفاظت از امنیتش، تصمیم گرفت پایتخت را از نانجینگ به پکن منتقل کند. بنابراین، امپراتور یونگل به شخصی به نام کوآی شیانگ دستور داد تا این شهر را در پکن طراحی کند.
شهر ممنوعه، در گذشته سه آتش سوزی را تجربه کرده که در نتیجهی تخریب آنها، اکثر کاخهای کنونی در دورهی سلسلهی چینگ بازسازی شدند.
در طول جنگ دوم تریاک (۱۸۵۶–۱۸۶۰)، شهر تحت کنترل نیروهای انگلیسی-فرانسوی بوده و تا پایان جنگ نیز در اشغال آنها باقی ماند.
پویی، آخرین امپراتوری بود که در شهر ممنوعه زندگی می کرد تا این که در سال ۱۹۲۴ برای همیشه از آن جا اخراج شد. پس از آن، موزهی شهر تأسیس شده و دربهای آن به روی عموم مردم باز شد.

طراحی شهر
شهر ممنوعه، مساحتی در حدود ۷۲ هکتار را پوشش داده و به سه بخش دفاعی (خندق و دیوار)، محوطهی بیرونی و محوطهی داخلی تقسیم می شود.
- بخش دفاعی
دروازهی مریدین یا به چینی Wumen دروازهی اصلی شهر ممنوعه است که سه ورودی داشته است؛ ورودی میانی متعلق به امپراتور بوده و مکانی بوده است که وی، دستورات حکومتی و جنگی را صادر می کرده است.
برای بازدید از شهر ممنوعه، بازدید کنندگان باید از Tian’anmen “دروازه صلح بهشتی” عبور کرده و به دروازهی مریدین برسند.
- محوطهی بیرونی
حیاط بیرونی، دارای سه ساختمان اصلی است که امپراتورها در مراسمهای مهمی که آن جا در جریان بود شرکت می کردند. در دورهی سلسلهی مینگ، امپراتورها دادگاهی را در تالار عالی هارمونی برگزار می کردند تا امور ایالتی کشور را اداره کنند.
اولین سالنی که هنگام بازدید، خواهید دید، تالار عالی هارمونی (تایهدیان) است که مهم ترین و بزرگترین سازهی شهر ممنوعه است. تخت معروف اژدهای امپراتور (Longyi) نیز در این سالن قرار دارد. در سلسلهی چینگ، این سالن عمدتاً برای اهداف تشریفاتی مانند تاجگذاری و عروسیهای سلطنتی استفاده می شد.
سالن دوم، درست در پشت تالار عالی هارمونی، تالار هارمونی مرکزی (ژانگدیان) است که محل استراحت امپراتور قبل از ریاست بر مراسم مهمی بود که در تالار عالی هارمونی برگزار می شود. امپراتورها، قبل از عزیمت به معبد بهشت برای مراسم قربانی، سخنرانیهای خود را در این جا تمرین می کردند.
آخرین تالار، تالار محافظ هارمونی (باوهدیان) است که برای ضیافتها و بعدها برای برگزاری امتحانات سلطنتی مورد استفاده قرار می گرفت.
- محوطهی داخلی
در دوران سلسلهی چینگ، امپراتورها بیشتر در محوطهی داخلی زندگی و کار می کردند.
بیرون از سالن محافظ هارمونی، یک بلوک بزرگ حکاکی شده از سنگ مرمر با طرح ابر و اژدها را مشاهده خواهید کرد؛ اگر مستقیم پیش بروید، دروازهی دیگری را خواهید دید که به آن دروازهی خلوص بهشتی (Qianqingmen) می گویند؛ این دروازه، محل ورود به محوطهی داخلی است.
حیاط داخلی دارای سه ساختار اصلی در قسمت شمالی شهر ممنوعه است:
- اولین بنای داخل حیاط داخلی، کاخ خلوص بهشتی (Qianqinggong) است. قبل از امپراتور یونگ ژنگ، این جا، محل اقامتگاه امپراتور بوده که بعدها به سالن بار عام امپراتور تبدیل شد.
- بنای دوم، کاخ اتحاد و صلح (جیائوتایدیان) است که مهرهای امپراتوری در آن نگهداری می شده است.
- سالن سوم، تالار آرامش زمینی (Kunninggong) است؛ در سلسلهی مینگ، این تالار، محل اقامتگاه ملکه بوده است. سپس در سلسلهی چینگ، این مکان به محل عبادت شمنیستها تبدیل شد.
بناهای مهم دیگر:
- تالار تزکیهی ذهنی (یانگسیندیان) که از زمان سومین امپراتور چینگ یونگ ژنگ، تمامی امپراتوران باقیماندهی کینگ یعنی در مجموع ۸ نفر، در این تالار اقامت داشتند.
- شش کاخ شرقی و شش کاخ غربی در دو طرف سه بنای اصلی، محل اقامت کنیزان امپراتوری بودند.
- باغ امپراتوری، باغی سلطنتی است که در انتهای شمالی شهر ممنوعه قرار دارد. این جا مکانی است که خانوادهی سلطنتی در آن استراحت کرده یا مهمانیهای باغ را میزبانی می کردند. این باغ دارای درختان باستانی، حوضچهها و سازههای زیبای معماری است.
باغ امپراتوری، به شکلی هماهنگ با طبیعت، طراحی شده و فضایی آرام و شاعرانه را در داخل کاخ ایجاد کرده است. مسیرهای سنگی، پلهای کوچک و ساختمانهای زیبا، باغ امپراتوری را به مکانی جذاب برای بازدیدکنندگان تبدیل کرده است.
معماری شهر ممنوعه
- تقارن محوری و جهت گیری جنوب – شمال
برای نشان دادن قدرت برتر امپراتور، که از بهشت به او واگذار شده و مکانی که او در آن زندگی میکرد که مرکز جهان است؛ تمام دروازهها و تالارهای مهم شهر ممنوعه به طور متقارن در محور مرکزی شمال به جنوب پکن قدیم ساخته شده اند.
در قدیم تصور می شد که بهشت، به سمت پلاریس (ستاره شمالی) باشد، به همین خاطر طرح شهر ممنوعه، بازدید کنندگان را مستقیماً به سمت “بهشت” هدایت می کند.
- سازههای چوبی بدون میخ
شهر ممنوعه، بزرگترین و کامل ترین مجموعهی سازههای چوبی باستانی در جهان است.
قابهای اصلی همهی ساختمانها با تیرها و ستونهای چوبی با کیفیت، از جمله چوب گرانبهای فیبی جننان از جنگلهای جنوب غربی چین ساخته شده است.
نجاران برای ساختن ساختمانهای کاخ بزرگ به صورت هماهنگ و بدون استفاده از میخ، از اتصالات درهم بسته و بند استفاده کرده اند.
- رنگ زرد و قرمز
رنگهای اصلی شهر ممنوعه زرد و قرمز هستند؛ دیوارها، ستونها، درها و پنجرهها عموما با رنگ قرمز رنگ آمیزی شده بودند که در فرهنگ چینی نماد خوشبختی و شادی است.
در طول سلسلههای مینگ و چینگ، رنگ زرد نمادی از قدرت برتر بوده و فقط توسط خانوادهی سلطنتی استفاده می شده است. اگر به بالای Scenery Hill در پارک جینگشان بروید و به شهر ممنوعه نگاه کنید، منظرهی وسیعی از سقفهایی با کاشی لعاب زرد را خواهید دید.
- مجسمههای حیوانات روی پشت بامها
در امتداد خط الراس تالارهایی که فقط برای مراسم رسمی استفاده می شدند، ردیفی از مجسمههای حیوانات اسطوره ای قرار داده شده است.

این حیوانات عموما اژدها، ققنوس و شیر هستند که در فرهنگ چینی، نشانهی قدرت می باشند.
۱۰ مجسمه بر روی پشت بام تالار هارمونی قرار دارند که از چپ به راست شامل «ده سری » (خدای میمون)، اژدها، ققنوس، شیر، اسب دریایی، اسب بهشتی، ماهی، اژدها، Haetae (اژدهای گوسفند مانند)، اژدهای شیر مانند و اژدهای گاو نر هستند.
تعداد حیوانات، بر اساس اهمیت ساختمانها متفاوت است.
- شیرهای برنزی و سنگی
در فرهنگ چینی، شیر پادشاه حیوانات است و به عنوان نماد قدرت در نظر گرفته می شود.
شیرهای سنگی و برنزی، نگهبانان نمادین شهر هستند که در کنار دروازههای بسیاری از مجموعههای شهر ممنوعه دیده میشوند.
شیرها همیشه جفت بوده، شیر ماده در سمت چپ و شیر نر در سمت راست قرار دارند.
کلکسیونهای شهر ممنوعه
موزهی شهر ممنوعه، بیش از یک میلیون اثر هنری کمیاب و ارزشمند را در خود جای داده است که یک ششم از کل آثار فرهنگی موجود در چین است.
این مجموعهها، شامل سرامیک، نقاشی، خوشنویسی، برنز، ساعت، قطعات یشم، کتاب های باستانی و اسناد تاریخی است. برخی از مجموعههای ارزشمند عبارتند از:
- نقاشی Tomb-Sweeping Day یک گنجینهی گرانبها در تاریخ نقاشی چینی است؛ بیش از ۵۰۰ فرد مختلف با لباسهای متنوع در این نقاشی وجود دارند.
- جام طلایی Eternal Territorial Integrity که بسیار با ارزش بوده و امپراتورها در مراسم رسمی خود از آن استفاده می کردند.
- گلدان لعاب قرمز لنگ که یک ظرف چینی با لعاب قرمز بسیار کمیاب است.
حقایقی جالب در مورد شهر ممنوعه
- شهر ممنوعه، بزرگترین کاخ امپراتوری جهان است که ۳ برابر بزرگتر از کاخ لوور فرانسه است.
- این شهر، دارای تعدادی از بزرگترین و بهترین سازههای چوبی باستانی در جهان است.
- ساخت شهر ممنوعه ۱۴ سال به طول انجامیده (از ۱۴۰۶ تا ۱۴۲۰ میلادی) و توسط بیش از یک میلیون کارگر از جمله بیش از ۱۰۰ هزار صنعتگر ساخته شده است.
- این کاخ به مدت ۴۹۲ سال (۱۴۲۰-۱۹۱۲) کاخ امپراتوری چین و خانهی ۲۴ امپراتور، ۱۴ امپراتور از سلسلهی مینگ و ۱۰ امپراتور از سلسلهی چینگ بوده است.
- موزه قصر در شهر ممنوعه، یکی از بزرگترین موزههای فرهنگی جهان است که سالانه میزبان ۱۴ میلیون بازدید کننده است.
- در شهر ممنوعه ساختمانهایی به سبک اروپایی و عربی وجود دارد.
- در حیاط بیرونی، هیچ درختی وجود ندارد زیرا امپراتوران بر این باور بودند که درختها، شکوه و زیبایی محوطه را تحت الشعاع قرار می دهند.
- پرندگان نمی توانند روی سقفهای کاخ فرود بیایند، سقفهایی که طراحی خاصی دارند تا تمیزی و شکوه شهر ممنوعه را حفظ کنند.
- کاخهایی که در آن صیغهها یا شاهزادگانی که مرتکب اشتباه می شدند و لطف امپراتور را از دست می دادند؛ زندگی می کردند، «کاخهای سرد» نامیده می شدند.
- افسانهها حاکی از آن است که شهر ممنوعه به گونه ای طراحی شده است که ۹۹۹۹ ½ اتاق داشته باشد. برای جلوگیری از خشم خدای بهشت (که اعتقاد بر این بود که ۱۰ هزار اتاق در کاخ بهشتی خود دارد) نصف اتاق کم است.
- روال زندگی امپراتوران در شهر ممنوعه بسیار منظم بوده است؛ آنها معمولا ساعت ۴ صبح از خواب بیدار می شدند و ساعت ۸ شب می خوابیدند.
- تا سال ۱۹۱۲ ورود مردم عادی به این کاخ ممنوع بود. بعد از این سال بود که ورود عموم مردم به این کاخ آزاد شد و رفته رفته، شهر ممنوعه، به یکی از مهمترین موزهها و جاذبههای گردشگری شهر پکن و کشور چین تبدیل شد.
بازدید از شهر ممنوعه پکن
امروزه شهر ممنوعه هم چنان در حال تغییر است. این مجموعه، به عنوان یک موزهی مدرن و یک مکان تاریخی، با حفظ سازهها و بازسازی فضای داخلی به عنوان گالریهای نمایشگاهی برای نمایش آثار هنری نفیس فعالیت می کند. برای بسیاری، شهر ممنوعه یک ماشین زمان برای سفر به گذشتهی چین و یک دانشگاه برای یادگیری و قدردانی از تاریخ و زیبایی فرهنگ باستانی چین است.
نکات مهم بازدید
برای اینکه بازدیدتان از شهر ممنوعه خاطره انگیز و کامل شود، این نکات مهم را به یاد داشته باشید:
- ساعات بازدید معمولاً از ۸:۳۰ صبح تا ۴:۳۰ بعدازظهر است (ممکن است در فصلها متفاوت باشد).
- بلیت باید از قبل بهصورت آنلاین رزرو شود؛ فروش حضوری انجام نمیشود.
- گذرنامه برای ورود لازم است.
- برای جلوگیری از شلوغی و لذت بردن از فضای آرام مجموعه، زودتر به محل برسید. بهترین زمان برای بازدید، صبح زود یا اواخر بعد از ظهر است که تعداد بازدید کنندگان کاهش می یابد.
- لباس راحت و کفش پیاده روی بپوشید زیرا قرار است زیاد پیاده روی کنید.
- برای درک بهتر تاریخ و داستانهای مربوط به شهر ممنوعه، با یک راهنما همراه شوید.
- قوانین بازدید را رعایت کنید، به اشیا دست نزنید و زباله نریزید. این سایت یک میراث فرهنگی بسیار قابل توجه بوده و حفاظت و نگهداری از آن بر عهدهی هر بازدید کننده ای است.
- پکن، دارای چهار فصل متمایز با تابستانهای گرم و زمستانهای سرد است. آب و هوا را قبل از بازدید بررسی کرده و لباس مناسب بپوشید. بهار و پاییز بهترین زمان برای بازدید از شهر ممنوعه با هوای خنک و دلپذیر است.





